فیلم/یاهو/سریال جدید/اخبار و کلیک

روز بعثت مبارک باد

امیررضا — Tue, 21 Jul 2009 00:01:05 GMT

فیلم گیم:ارادتمندان خاندان حضرت ختمی مرتبت به مناسبت فرا رسیدن 27 رجب فرخنده سالروز بعثت رحمت للعالمین، حضرت محمد مصطفی ( ص ) با آذین بندی خیابانها ، مساجد ، تکایا و مراکز مذهبی ضمن پخش نقل و شیرینی این عید بزرگ را به یکدیگر تبریک می گویند.

بعثت پیامبر (ص)

بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا برانگیخته شدن آن حضرت به مقام رسالت، مهمترین فراز از تاریخ اسلام بوده و نزول قرآن کریم نیز از این زمان آغاز می‌گردد. کلمه بعثت به معنای «برانگیخته شدن» بوده و در اصطلاح به مفهوم فرستاده شدن انسانی از سوی خداوند متعال برای هدایت دیگران می‌باشد.

همانطور که از روایات اسلامی و مطالعات تاریخی برمی‌آید، مسأله بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادیان الهی با برخی از خصوصیات و نشانه‌ها، قبل از ظهور آن حضرت، مطرح بوده و بسیاری از اهل کتاب و پاره‌ای از اعراب مشرک نیز با آن آشنایی قبلی داشته‌اند. نوید و بشارت ظهور پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله و سلم)، به تصریح قرآن در تورات و انجیل ذکر گردیده و حضرت عیسی (علیه السلام) نیز پس از تصدیق توراتی که به حضرت موسی (علیه السلام) نازل شده بود، به برانگیخته شدن رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بشارت داده است. همچنین در این کتب، حتی به خصوصیات رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و یارانشان نیز اشاره شده است.

بنابراین (و همانگونه که قرآن نیز ذکر می‌نماید) دانشمندان اهل کتاب، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را همچون نزدیکترین کسان خود می‌شناخته اند. با مراجعه به تاریخ می‌توان افراد زیادی را یافت که در انتظار ظهور و بعثت پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله و سلم) بوده‌اند و افرادی از میان آنها، حتی به امید دیدار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به محل سکونت، مکان هجرت و یا حتی گذرگاه عبور و مرور آینده پیامبر هجرت کرده بودند که به عنوان نمونه، می‌توان به "بحیرای راهب" اشاره نمود.

بنابر این بعثت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، حادثه‌ای بس بزرگ در سرنوشت هدایت بشری بوده و عظمت این امر سبب می‌شد که خداوند متعال به عنوان مقدمه این امر بزرگ، تربیت و پرورش آن حضرت را به عهده داشته و ایشان را برای آینده دشواری که در پیش رو داشتند، آماده سازد. به دنبال همین تربیت الهی بود که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در سالهای قبل از بعثت نیز حالات فوق العاده معنوی و مشاهدات روحانی داشته و نتیجتاً ایشان تمام این دوران را با پاکی و طهارت و معنویت سپری کرده‌اند. حضرت علی (علیه السلام) می‌فرمایند: "خداوند بزرگترین فرشته خود را از خردسالی پیامبر، همدم و همراه ایشان ساخت. این فرشته در تمام لحظات شبانه روز با آن حضرت همراه بود و او را به راههای بزرگواری و اخلاق پسندیده و شایسته رهبری می‌کرد."

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به خاطر همین حالات معنوی و طهارت روحی، ناگزیر از وضع نابسامان مردم و از جهل و فسادی که بر جامعه آن روز و بویژه در شهر مکه حاکم بود، رنج می‌بردند. همچنین به منظور تفکر و عبادت در مکانی خلوت، مدتی محدود در سال را از آنها کناره می‌گرفتند و به کوه حرا (که در شمال شرقی مکه واقع است) می‌رفتند. این کناره‌گیری برای حُنَفا و برخی یکتاپرستان قبل از پیامبر نیز وجود داشته است. گویند عبدالمطلب، جد بزرگوار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پایه‌گذار این رسم بوده است. او به هنگام ماه رمضان برای خلوت و عبادت به کوه می‌رفت و مستمندانی را که از آنجا می‌گذشتند، اطعام می‌نمود.

در واقع می‌توان گفت که این خلوت‌گزینی، زمینه‌ای برای تقویت هرچه بیشتر حیات روحانی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و مقدمه‌ای برای بعثت و نزول وحی به آن حضرت به شمار می‌رفته است.

در دوران این خلوت‌گزینی‌ها نیز همچون سایر مراحل گوناگون زندگی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، حضرت علی (علیه السلام) (که پرورش یافته در خانه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و در دامان ایشان است)، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را همراهی می‌نمود و گاهی اوقات برای ایشان آذوقه و آب و غذا می‌برد.

پس از سپری شدن ایام عبادت، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به مکه برگشته و پیش از اینکه به خانه خویش بازگردند، خانه خدا را طواف می‌نمودند.

این حالات همچنان ادامه یافت تا اینکه سن آن حضرت به چهل سالگی رسید و خداوند که دل ایشان را برترین و مطیع‌ترین و خاضع و خاشع‌ترین دلها در برابر خویش یافت، ایشان را مبعوث کرد و به پیامبری گرامی داشت، تا به وسیله قرآنی که آن را روشن و استوار گردانیده، بندگانش را از پرستش بر بتان خارج ساخته و به پرستش خویش هدایت کند.

نزول اولین وحی

به عقیده اکثر علمای شیعه، بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در روز 27 ماه رجب، پنج سال پس از تجدید بنای کعبه، اتفاق افتاد و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در این هنگام، چهل سال داشتند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، طبق رسم خویش چند روزی بود که برای عبادت و تفکر به غار حرا آمده بودند. در روز بیست و هفتم ماه رجب بود که جبرئیل (یکی از چهار فرشته مقرب الهی و مأمور ابلاغ وحی از جانب پروردگار به پیامبران) به سوی ایشان نازل شد. او بازوی پیامبر را گرفت و تکان داد و گفت: ای محمد بخوان. پیامبر فرمود: چه بخوانم؟ جبرئیل آیات آغازین سوره علق را از جانب خداوند نازل نمود:

"بسم الله الرحمن الرحیم. اقرأ باسم ربک الذی خلق. خلق الانسان من علق. اقرأ و ربک الاکرم. الذی علم بالقلم. علم الانسان مالم یعلم. به نام خداوند بخشنده مهربان. بخوان به نام پروردگارت که بیافرید. آدمی را از علق بیافرید. بخوان و پروردگار تو ارجمندترین است. خدایی که به‌وسیله قلم آموزش داد و به آدمی آنچه را که نمی‌دانست، آموخت."

همراه اولین نزول وحی و در لحظه بعثت، حوادثی بزرگ اتفاق افتاد که از آن جمله می‌توان به شنیده شدن صدای ناله‌ای اشاره نمود. حضرت علی (علیه السلام) در این باره می‌گوید: "صدای ناله شیطان را در هنگام نزول اولین وحی به آن حضرت شنیدم. عرضه داشتم: "یا رسول الله این ناله چیست؟" فرمود: "این شیطان است که از اطاعت شدن مأیوس و ناامید شده و چنین به ناله در آمده است." سپس رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) اضافه فرمود: "تو می‌شنوی آنچه را من می‌شنوم و می‌بینی آنچه را که من می‌بینم الا اینکه تو مقام نبوت نداری و فقط وزیر و کمک کار من هستی و از راه خیر جدا نمی‌شوی."

حضرت علی (علیه السلام) در مواقع مختلف از جمله در دوران خلوت‌گزینی‌های پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) همراه حضرت بوده‌اند و این سخن امام علی (علیه السلام) در نهج البلاغه نیز به طور خاصی بیان می‌دارد که ایشان در لحظه نزول اولین وحی، در کنار پیامبر حضور داشته‌اند. البته مطالعات تاریخی بیان می‌نماید که تنها شخصی که در آن لحظات، پیامبر را همراهی نموده، امام علی (علیه السلام) بود و احدی جز ایشان، ادعای همراهی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آن لحظات را ننموده است. جبرئیل پس از انجام وظیفه خود و ابلاغ آیات الهی، بار دیگر به آسمان بازگشت.

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از نزول اولین وحی

قبل از بعثت، به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) الهاماتی می‌شد و ایشان حالات فوق العاده‌ای داشتند. اما کیفیت نزول اولین وحی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و موضوع آن، به‌طور کلی با الهامات قبل از بعثت ایشان متفاوت بود. و این امر سبب شد تا حالات روحی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و در نتیجه حالات جسمانی ایشان تغییر نماید. برای این تغییر حالت دو دلیل را می‌توان برشمرد:

اولاً ایشان در هنگام نزول اولین آیات قرآن، عظمت و جلال خداوند را هرچه بیشتر احساس کردند.

ثانیاً در هنگام بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بار بزرگ رسالت به عهده ایشان نهاده شد و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در شرایطی موظف به ابلاغ رسالت الهی خویش به مردم گشتند که جزیرة العرب را اوضاع نابسامان اجتماعی فراگرفته بود و در چنین شرایطی واضح بود که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از ابلاغ دعوت خویش نه تنها مورد تکذیب و تهمتهای ناروا و آزار و اذیت مشرکین قرار می‌گرفتند، بلکه آنان در مسیر رسیدن پیام پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به سایر مردم موانع بسیاری را ایجاد خواهند نمود. مجموعه این عوامل باعث دگرگونی حالت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شد. اما خداوند نیز در این شرایط پیامبرش را تقویت نمود و ایشان را برای به انجام رساندن مسئولیت عظیم رسالتش، بیش از پیش آماده ساخت.

بازگشت از کوه حرا

پس از این پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از کوه پایین آمدند و به سمت مکه و خانه خویش عازم شدند. هنگامیکه به خانه رسیدند ماجرای بعثت خویش را برای همسر گرامیشان حضرت خدیجه (سلام الله علیها) بازگو نمودند. خدیجه (سلام الله علیها) نیز که در سالهای همسری با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آثار بزرگی و پیامبری در ایشان را دیده بود، گفت:

"به خدا دیرزمانی است که من در انتظار چنین روزی، بسر برده‌ام، و امیدوار بودم که روزی تو رهبر خلق و پیغمبر این مردم شوی."

نزول سوره مدثر

در همین روزهای آغازین بعثت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بود که در هنگام استراحت ایشان، جبرئیل برای بار دیگر بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل شد و آیات نخستین سوره مدثر را بر ایشان خواند که:

"بسم الله الرحمن الرحیم، یا ایها المدثر، قم فأنذر، و ربک فکبر و ثیابک فطهر و الرجز فاهجر و لاتمنن تستکثر و لربک فاصبر

به نام خداوند بخشنده مهربان،ای کسی که جامه به خود پیچیده ای، برخیز و قوم خود را از عذاب خدا بیم ده و خدا را به بزرگی یاد کن و لباست را پاکیزه دار و از ناپاکی دوری گزین و بر هرکس احسان کنی ابداً منت نگذار و برای خدا صبر پیش گیر"

می‌توان گفت مفاد این سوره این است که از این پس، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) باید پیوسته به فکر بیم دادن مردم از نافرمانی خداوند بوده و لحظه‌ای از آن غافل نباشد و بدین گونه بود که اولین آیه‌های کتاب آسمانی دین اسلام به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل شد و ایشان از جانب خداوند به مقام رسالت برگزیده شدند.

نخستین مسلمانان

حضرت علی (علیه السلام) به دلیل نزدیکی با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در غار حرا، همراه ایشان بوده‌اند که لحظه نزول اولین وحی هم یکی از آن مواقع بوده است. پس بسیار طبیعی به نظر می‌رسد که حضرت علی (علیه السلام) که از نزدیک این وقایع عظیم و مبعوث شدن پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در غار حرا، از جانب خداوند متعال را نظاره‌گر بوده‌اند، در آنجا به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ایمان آورده و به عنوان اولین مسلمانان، چه در میان زنان و چه در میان مردان یاد شوند.

خود ایشان نیز در چندین خطبه (در نهج البلاغه) که در حضور عموم مسلمانان و بیشتر اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ایراد می‌شد، می‌فرمایند: "من بر فطرت یکتاپرستی متولد شدم و از دیگران به ایمان و هجرت سبقت گرفتم."

همچنین می‌فرمایند: "هیچکس قبل از من به دعوت حق روی نیاورده است."

در مورد اولین زن مسلمان نیز باید گفت که به اتفاق عموم مورخان اسلام، حضرت خدیجه (سلام الله علیها) اولین زن مسلمان بوده‌اند، چون پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از مبعوث شدن با اولین کسی که برخورد داشته‌اند، حضرت خدیجه (سلام الله علیها) بوده، ضمناً، همانطور که در قسمتهای قبل نیز بدان اشاره شد، ایشان در گفتار خویش تلویحاً پیامبری پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را تصدیق نموده اند.

خلاصه قسمت ۳۳ افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:37:52 GMT

	افسانه جومونگ قسمت ۳۳
به ادامه مطلب بروید.

	افسانه جومونگ قسمت ۳۳
وقتی بادبادگ ها مثل بختک رو سر سرباز های هان خراب شدن ، ارتش هان به هم ریخت و بویو هم تا دید وضعیت خوبه حمله رو شروع کرد.. پسر بچه ای که واسه انتقام گرفتن مرگ پدرومادر ش به جنگ اومده بود و توی جنگ قبل جومانگ نجاتش داد زخمی میشه و میمیره ولی قبل از مرگش جومانگ رو به شری گرفتار میکنه که شعله اش دامن همه رو میگیره بچه میگه ما رفتیم تو انتقام بابا ننمون رو از اینا بگیر جنگ شدید تر میشه و سوهم میدونه اگه جنگ به صبح بکشه اوضاع واسه بویو هم بد میشه واسه همین به سویونگ سفارش میکنه که اگه چیزی خواستن زود بهشون برسون... جومانگ یکی از فرمانده های هان رو میکشه ، اما شاه هم زخمی میشه و اونو کشون کشون به خیمه اش میبرن فرماندارهیون تو که میبینه خیلی اوضاع خرابه تصمیم به عقب نشینی میگیره و فرار میکنن ، اونم با یه عده سرباز کم جومانگ به دائه سو تبریک میگه که خیلی زحمت کشیده (من که اصلا تو صحنه جنک ندیدمش)و میگه من باید ببینم نیروی دشمن چند نفره چون بازم میخوام بهشتون حمله کنم وقتی جومانگ جسد اون پسره رو میبینه و اصرار افرادش برای کشتن فرمانده یم دون و گرفتن انتقام پسره میبینه ، بایه عده نیرو راه میفته طرف دشمن نار و که اینا رو مبینه سریعا گزارش به دائه سو میده و دائه سو هم که نامرده و به نارو میگه بپر به فرماندار هیون تو خبر بده ا ون خودش میفهمه چیکار کنه خبر پیروزی بویو به سومیرسه و خیلی خوشحال میشه اگر چه این خوشحالی یه عالمه غصه پشتشه شاه که به شدت زخمی شده و هننوز از نتیجه جنگ خبر نداره میخواد لباس بپوشه بره بین سربازها تا روحیه اونا کم نشه که دائه سو سر میرسه و خبر پیروزی رو میده و شاه هم میفته نارو خبر حمله جومانگ به دسته یوم دون رو به فرمانده هیون تو میده... شاه میفته تو رختخواب و دکتر ش میگه باید هر چه زودتر برگرده به قصر کاهن های بیکار قصر هم میرن پیش یومیول و یوری شاگرد کوچیکه به یومیول میگه که پرند ه سه پا ناپدید شده که این علامت بدیه....یومیول به شدت نگران میشه و یه نفر رو میفرسته دنبال جومانگ از اون ور تو قصر هم سو ریانگ در حال تله پاتی ! با ارواح هست که شاد و شنگو ل به ملکه میگه جان خودم یه اتفاقای خیلی خوبی واسه دائه سو میفته ملکه هم واسه یوهوا قر و غمزه میاد تنها یه نفر از لشکر کوچیک جومانگ برمیگرده و میگه تا وقتی بهوش بودم دیدم جومانگ زخمی شد و بعدش بیهوش شدم و دیگه ندیدمش و همه افراد هم مردن.... دائه سو به ظاهر احساس ناراحتی میکنه و میفرسته پی جومانگ پیداش کنن اویی خبر گم شدن جومانگ رو به بقیه میده و همه کپ میکنن از همه بدتر سوسونو هست که یه مدت هم مثل مات و مبهوت ها میشه اما یه دفعه سوار بر اسب میره دنبال جومانگ ، سویونگ و اوتایی هم باهاش میرن نخست وزیر میگه زودتر یه نفر رو به عنوان رییس گارد انتخاب کنین اما دائه سو میگه باید صبر کرد سربازی هانی که جومانگ رو زده به فرماندار گزارش میده که دیده که جومانگ بعد از زخمی شدن داخل پرتگاه افتاده و مرحوم شده.. از اون طرف هم ، گروه تجسس ویژه ، توی رودخونه یه جسد پیدا میکنن، تا این جسد رو از اب بیارن بیرون سوسونو خودشو تکه تکه میکنه و جیغ و ناله و گریه و اه و اشک.... وقتی میبینه جسد جومانگ نیست همونجا چمباتمه میزنه و بعد هم بیهوش میشه جلسه اضطراری در ارتش بویو تشکیل میشه که با مسئله جومانگ چیکار کنن و همون موقع نارو خبر میده ارتش هان داره نیرو جمع میکنه دوباره به ما حمله کنه سو بیهوش توی رختخواب میفته نخست وزیر که قند اب تو دلش قندیل شده، به دائه سو میگه ببین چه خوش به حالت شده با یه تیر دوتا نشون زدی هم جومانگ مرد و هم تو جنگ پیروز شدی دائه سو که میدونه به اندازه حومانگ عرضه نداره و نمیخواد توی این جنگ بازنده باشه به ملاقات فرماندار هیون تو میره محل ملاقات روداشته باشین: دائه سو به فرمانده میگه شاید اگه باز جنگ کنی ما بردیم ، ولی اگه جنگ نکنی ما هم به اون دو تاشهره حمله نمی کنیم و شاه هم که مردنی و رفتنیه و اگه من شاه شدم سولان رو میکنم ملکه! اویی ماری و هیوپ از دائه سو میخوان بذاره برن با دشمن بجنگن تا هدف جومانگ تحقق پیدا کنه اما دائه سو اصلا جوابشون رو هم نمیده سو بالاخره به هوش میاد و بهش میگن باید جمع کنی بریم که ارتش داره برمیگرده دائه سو بهش میگه من درک میکنم واسه جومانگ ناراحتی ولی نذار یه مرده قلبت رو اذیت کنه اما سو میگه جومانگ نمرده بعد هم با اسب میره به همون دریاچه ای که جسد یه نفر رو دیده بودن و به خاطراتش با جومانگ فکر میکنه ارتش به بویو برمیگرده و شاه هم برگردونده میشه منتها بیهوش ملکه از ذوق داره میمیره دائه سو به مامی اش میگه یه پدری از اینا در بیارم که تو کیف کنی صبر کن هرچی زجر کشیدی جبران میکنم..

خلاصه قسمت ۶۷ افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:31:33 GMT

	خلاصه قسمت 67 افسانه جومونگ

خلاصه قسمت 67 افسانه جومونگ
خبر عقب نشینی نیرو های متحد از مرز جولبون به جومونگ می رسه و اون می ره از سوسانو تشکر کنه جومونگ به سوسانو می گه من می خوام به مردم بویو که دارن قحطی رو تجربه می کنم کمک کنم و به اجازه ی شما نیاز دارم و سوسانو هم قبول می کنه تا رییس ها رو متقاعد کنه جلسه تشکیل می شه و می خوان تصمیم بگیرند که کی به عنوان فرستاده به بویو بره سوسانو می گه من می رم و از اون اصرارو و از بقیه انکار سوسانو با سایونگ و یکی از محافظا به سمت بویو حرکت می کنند سوسانو به حضور حضرت همایونی شرف یاب می شه و درخواست جومونگ رو برای کمک به مردم بویو به اون می ده و شاه می گه من باید فکر کنم بعدش سسانو درخواست می کنه یوها و یه سویا رو به جولبون بفرسته که شاه عصبانی می شه و سوسانو رو می اندازش بیرون اینا هم دارند درباره ی علت اومدن سوسانو به بویو احتمالات می دند که فرمانده گارد میاد و خبر را به اونا می دند این تسوی دیوونه هم باز نقشه می کشه که جومنگ را به بویو بیاریم و موقع مذاکره بکشیمش ولی سوسانو می گه من به شما اعتماد ندارم که جومونگ رو به بویو بیارم . تسو می گه انتظار داری شاه به جولبون بیاد و سوسانو می گه در یک زمین بی طرف مذاکره می کنیم سوسانو یک بقچه ای برای یوها و یه سویا می فرسته یوه یکی از پارچه های ابریشمی داخل بقچه رو باز می کنه و می بینه نقشه ی راه های مخفی قصر توی اونه تسو افرادشو جمع می کنه و می گه شاه می خواد برای مذاکره به روستایی بی طرف بره این آخرین فرصتیه که اونو بکشیم یونگ پو هم که بیکار و علافه از هوانگ می خواد که کمی دیگه هم تو بویو بمونه ولی اون می گه من باید دربراهی عملکرد ضعیف یانگ جو به چانگ آن گزارش بدم سوسانو به جولبون می ره و می گه در نزدیکی مرز بویو روستایی است که شاه بویو میاد و بعد از مذاکره با شما تصمیم می گیره جومونگ هم از سوسانو تشکر می کنه و می گه من متقاعدش می کنم اینا هم همه ی جوانب ملاقات جومونگ با شاه رو بررسی می کنند تا اگر توطیه بود جومونگ کاریش نشه مااورینگ بانو یوها رو احضار می کنه ولی یوها فرار می کنه و امپراطور هم دنبالش می کرده . می ره قصر پیشگویی و می بینه اونجا هم نیست و شک می کنه بانو یوها به همراه یه سویا از راه مخفی از قصر خارج می شن از اون ور اون فرمانده ی دزدان دریای هم به جومونگ و جولبون می پیونده و قول همکاری به جومونگ می ده یوها برای اینکه خبر توطیه رو به جومونگ بده تصمیم می گیره به خاطر اینکه سربازا دنبالشونن خودش سربازارو گیچ کنه و یه سویا و یوری به جومونگ خبر بدن . به همین خاطر از هم جدا می شن یوها رو می گیرند و ازش می پرسن یه سویا گجاست ولی جوابی نمی گیرند . نارو هم که می بینه زورش به یوها نمی رسه از ندیمه ی یوها می پریه و اونم می گه نمی دونم و اونو می کشه و بر می گردند بویو یه سویا داره در می ره که پاش لیز می وره و بیهوش می یفته پایین و یوری هم مثل بارون بهار گریه می کنه یوها رو می برن جای شاه و می گه من دیگه نمی تونم به شما اعتماد کنم و پیش شما بمونم و شاه هم با شمشیر تهدیدش می کنه ولی یوها به خرجش نمی ره و شاه هم که عصبانی شده اونو می کشه بعدش به غلط کردن می یفته ولی دیگه دیر شده بود و یوها مادر جومونگ و زن هموسو به پایان زندگیش می رسه یه سویا هم به هوش می یاد و با یوری به جیم زدنشون ادامه می دند از شانس بد یه سویا نیرو های هان که داشتن به سمت چانگ آن می رفتند اونجا دارند استراحت می کنند که یه سویا رو می بینند و دستگیرش می کنند اونو می برند جای آقای هوانگ و اونو اسم و نام پدر یوری رو می پرسه و یه سویا می گه پدرش توی جنگ مرده و اونا هم می گند یک دختر و یک بچه نباید توی جنگل سرگردون باشه و اونو به چانگ آن می برند جومونگ آماده می شه که به ملاقات شاه بره که موگول و اویی خبر مرگ بانو یوها رو به اون می ده

خلاصه قسمت 66 افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:29:04 GMT

	خلاصه قسمت 66 افسانه جومونگ
قسمت ۶۶ جومونگ خب رسیده بودیم به اونجا که جومونگ داشت با خدایان راز و نیاز میکرد و . همینطور که جومونگ داره به خدایان میگه من رو بگیرید و از جولبون محافطت کنید از هوش میره تو قصر بویو وزیر اعظم به امپراطور میگه مردم جولبون دارن از گرسنگی و طاعون میمیرن جومونگ هم یه مراسم بهشتی برپا کرد اما نتیجه ای نداشت و بعد همه شروع میکنن خندیدن و میگن کار جولبون دیگه تمومه به ادامه مطلب بروید.

خلاصه قسمت 66 افسانه جومونگ
قسمت شصت و ششم افسانه جومونگ - 66 قسمت ۶۶ جومونگ خب رسیده بودیم به اونجا که جومونگ داشت با خدایان راز و نیاز میکرد و . همینطور که جومونگ داره به خدایان میگه من رو بگیرید و از جولبون محافطت کنید از هوش میره تو قصر بویو وزیر اعظم به امپراطور میگه مردم جولبون دارن از گرسنگی و طاعون میمیرن جومونگ هم یه مراسم بهشتی برپا کرد اما نتیجه ای نداشت و بعد همه شروع میکنن خندیدن و میگن کار جولبون دیگه تمومه که تسو دوباره خودشو میندازه وسط و از امپراطور میخواد تا به اون یه گروه بده که بره جومونگ رو بکشه که بازم امپراطور مخالفت میکنه و میگه تو همون دفعه قبل جومونگ رو کشتی دیگه نمیخواد از این کارا بکنی و تسو هم کلی کنف میشه دایی تسو میره پیش ملکه و میگه از اون وقت که امپراطور امور رو دستش گرفته هیچکی از تسو اطاعت نمیکنه تازه حرفاشم همیشه نادیده میگیرن تسو ماورینگ رو احضار میکنهو با عصبانیت بهش میگه مگه تو به من نگفتی جومونگ مرده پس چرا زنده بود؟ و بعد هم شمشیر رو میذاره بیخ گردن ماورینگ و میخواد تاونو بکشه که ملکه سر میرسه و شروع میکنه التماس کردن که ماورینگ رو نکش تسو هم اخرش میذاره برن نارو میاد پیش تسو میگه امپراطور میخوان برن از سربازای مرز دیدن کنن برای همین خواستن تسو هم باهاشون بیاد . یونگ پو هم میاد پیش ماهوانگ و میگه من قراره به جای تسو با بابام برم اخه از وقتی تسو از جولبون شکست خورده امپراطور همش رو من حساب میکنه ماهوانگ هم میگه همه ی سعیتو بکن خودتو تو دلش جا کنی بعد هم یونگ پو میاد و وقتی میبینه تسو هم اماده شده که باهاشون بیاد میخوره تو حالش همشون میرن مرز و اونجا یه جلسه میذارن تو جلسه امپراطور میگه ما باید هرچه زودتر به جولبون حمله کنیم حالا که مردمش ناراحت و مریضن راحت تر میشه اونجا رو گرفت و بعد هم رهبری نیروهای متحد رو دست تسو و یونگ پو میده و میگه شما به روستاهای مرزی جولبون حمله کنین تسو و یونگ پو با نیروهای متحد راهی جولبون میشن و امپراطور هم در اردوگاه میمونه و به وزیر اعظم میگه تو برو جولبون و به جومونگ بگو تسلیم بشه مگر نه هرچی دیدین از چشم خودتون دیدین ؟ تو قصر بویو هم یوها و یه سویا در حال دعا کردن برای جومونگ هستن که سولان میاد و اونا رو از بالا میبینه و به دستیارش میگه مادر دشمنمون تو قصر بویو در حال دعا کردنه چه چیزا ؟؟ که دستیارش میگه بعد از مرگ جومونگ اونا هم میمیرن بهشون توجه نکن جومونگ که در مراسم بیهوش شده بود هنوز بهوش نیمده همشون بیرون دور هم جمع میشن که موسونگ در میاد میگه جومونگ بیهوشه مردمم گرسنه طاعون هم داره بیشتر پخش میشه ما دیگه هیچ شانسی نداریم که موگول هم از حرفاش عصبی میشه و شروع میکنن به دعوا که موپالمو سگ و گربه رو از هم جدا میکنه و میگه الان که وقت دعوا نیست باید با هم متحد بشیم و یه فکری بکنیم تسو و افرادش به مرز جولبون حمله میکنن بو هم اونجاست و شروع به جنگ با اونا میکنه وسط جنگ نارو بو رو میبینه و میرن شروع به جنگیدن با هم میکنن که در اخر نارو میبازه و بو هم فرار میکنه جومونگ بهوش میاد و از افرادش میپرسه سوسانو هنوز برنگشته که اونام میگن نه و بعد شروع میکنن دوباره به روزه خوندن که غذا نداریم مردمی هم که طاعون گرفتن بیشتر شده و ... اینکه رییس هام دیگه به ما وفادار نیستن جومونگ هم که اینا رو میشنوه از جاش بلند میشه و میاد بیرون که بو هم سر و کله اتش پیدا میشه و میاد پیش جومونگ و میگه تسو و افرادش به یکی از روستاهای مرزی حمله کردن و همه رو قتل عام کردن فرداش جومونگ خودش میره تو همون روستا و میبینه که به زن و بچه هم رحم نکردن و بعد هم به افرادش میگه اونا میخوان ارتش رو دلسرد کنن امنیت مرز رو بیشتر کنین جومونگ دوباره به راز و نیاز با خدایان میپردازه و ازشون میخواد که جولبون رو از این بدبختی ها نجات بدن یه جلسه رییسا تشکیل میدن و توی اون جلسه همه به خصوص سونگ یانگ حرف از این میزنن که ما تو محاصره ایم و روستاهای مرزی مون رو هم گرفتن به زودی هم به جولبون حمله میکنن که یه باره پدر اوته میاد پیش یونتابال و میگه وزیر اعظم بویو برای ملاقات با جومونگ اومده اینجا جومونگ و یونتابال هم میرن پیشش وزیر اعظم به جومونگ میگه به نفعتون تسلیم بویو بشین و از این خون و خونریزی هم جلوگیری کنین شما دیگه اذوقه ندارید بیشتر مردمتون هم طاعون گرفتن دیگه شانسی واسه ی برد ندارید جومونگ هم میگه برو به امپراطور بگو من به بویو و هان تسلیم نمیشم حتی اگه شده بمیرم وقتی بونتابال میاد بیرون سونگ یانگ و رییسا جلوشو میگیرن و میگن چی شد اونم جواب میده که اونا پیشنهاد تسلیم شدن به جومونگ دادن ولی اون قبول نکرد یه جلسه دیگه گذاشته میشه و رییسا همشون نظرشون اینه که اونا فرصت خوبی به ما داده بودن ما باید برای حفظ جون مردمم که شده تسلیم بشیم جومونگ هم میگه به من اعتماد کنید ما نباید تسلیم اونا بشیم یا ازشون بترسیم وزیر اعظم برمیگرده بویو و همه چی رو میذاره کف دست امپراطور که جومونگ گفته من تسلیم نمیشم و از شما نمیترسم و شما کی باشید اصلا ... امپراطور هم تا اینا رو میشنوه عصبی میشه و میگه یه پیغام به تسو و یونگ پو بدید و بگید بازم به مرز و روستاهای اونجا حمله کنن شب با این که امنیت مرزها رو جومونگ بیشتر کرده بود ولی بازم تسو و یونگ پو و افرادشون به یکی دیگر از روستاهای مرزی جولبون حمله میکنن و همه روبه شکلهای خیلی وحشتناکی قتل عام میکنن صبح هم وقتی موگول و افرادش برای بازدید کردن از مرز داشتن میرفتن یکی از نگهبان های همون روستا میاد و بهشون میگه که تسو و افرادش به روستای گوانا هم حمله کردن و همه رو قتل عام کردن و خودشون میرن اونجا و دوباره یه صحنه بدتر از صحنه ی دیروز جلوی چشمشون ظاهر میشه یه جلسه دیگه تشکیل میدن و تو اون جلسه گزارش اینکه به روستای مرزی گوانا هم حمله شده رو به جومونگ میدن ماری و اویی و هیوبو میان پیش جومونگ و میگن به ما اجازه بده تا بریم و تسو رو بکشیم و سرشو برات بیاریم جومونگ هم میگه من نمیتونم به شما اجازه بدم که خودتونو به کشتن بدید و بعد هم میگه همگی با هم به طرف مرز میریم همینطور که جومونگ و افرادش در حال رفتن به طرف مرز هستن یه مشت سرباز رو میبینن که دارن دنبال یه عده میدون جومونگ و بقیه هم میرن دنبالشون و به سربازا حمله میکنن و وقتی همه رو میکشن میبینن اونایی که داشتن فرار میکردن سایونگ و چند نفر دیگه بودن جومونگ هم که شکه شده میگه سوسانو خوبه اونم میگه اره و الان هم نزدیکای جولبون اقامت کردن و دنبال یه راهن که به جولبون بیان و به من گفتن که بیام این خبر رو به شما بدم و بعد هم تصمیم میگیرن که برن و راه رو برای اومدن سوسانو باز کنن جومونگ و سربازاش هم به یکی از راههایی رو که محاصرشون کرده بودن حمله میکنن و راه رو برای اومدن سوسانو باز میکنن و بعد هم هوراااا میکشن صبح سوسانو و کاروانش هم میان و وارد خاک جولبون میشن و جومونگ و افرادش هم از اونا استقبال میکنن سوسانو هم میگه ما نه تنها مواد غذایی اوردیم به راه هم برای درمان طاعون پیدا کردیم و بعد هم همه هوراااااااااا میکشن جومونگ هم این وسط از همه خوشحال تره و بعد هم مواد غذایی رو بین همه ی مردم وزیع میکنن تازه بیشتر از اون چه چیزی که حقشونه و داروهایی رو هم که برای درمان بیماری و طاعون مردم بود رو بینشون تقسیم میکنن امپراطور و یانگ جونگ و تسو هم در حال نقشه کشیدن برای حمله به جولبون هستن که تصمیم میگرن اول به گیهرو حمله کنن تا بقیه قبایل هم تسلیم بشن که یکدفعه وزیراعظم میاد تو و میگه تو جولبون دارن بین مردم غذا و تجهیزات پزشکی رو توزیع میکنن امپراطور هم که خیلی عصبی میگه اونا که تو محاصره بودن چی جوری این چیزا رو به دست اوردن تحقیق کنید ببینید کدوم کشوری بهشون کمک کرده؟ شب امپراطور خواب میبینه که تو قصر چند تا سرباز دنبالشن و اونم داره فرار میکنه که یکدفعه جومونگ جلوی راهشو میگیره و شمشیرش رو میبره بالا که اونو بکشه که امپراطور از خواب بلند میشه فردا صبح امپراطور تسو رو احضار میکنه و میگه فهمیدید که بهشون کمک کرده تسو هم میگه اونا از طریق قاچاق با جنوب غذا و تجهیزات پزشکی اوردن چند تا از وزیرا میگم حالا که اونا از جنوب غذا میارن محاصره بی فایده است بویو به خاطر هزینه هایی که برای محاصره جولبون انجام میده وضع بدی داره یانگ جونگ هم میگه با این اوضاع باید هرچه زودتر بهشون حمله کنیم که امپراطور میگه تو این وضع مالی بویو نمیشه بهشون حمله کرد یانگ جونگ هم میگه حالا که حمله نمیکنین ارتش ها برمیگرده وقتی میاد بیرون تسو نصیحتش میکنه و میگه تو حالا به امپراطور هان نگو که بگه ارتش رو برگردونید من پدرمو راضی میکنم که یکدفعه ماهوانگ میاد و میگه من قبلا به امپراطور ها گفتم اونم گفته ارتش رو برگردونید تو جولبون هم مردم مخوشحالند و بینشون هم تجهیزات پزشکی و غذا توزیع میشه سونگ یانگ هم با دیدن این صحنه دلش شاد میشه که دستارش میاد و میگه جومونگ و سوسانو اومدن سوسانو و جومونگ وارد قصر جولبون میشن و رییسا هم اونجا از جومونگ به خاطر اینکه به عقلش شک کردن معذرت خواهی میکنن جومونگ هم براشون در مورد این حرف میزنه که خدایان مراقب جولبون و مردمش هستن و ایندفعه دیگه اتحاد ما هیچ وقت از بین نمیره و از همکاری همتون برای پشت سر گذاشتن این بحران ممنونم و .....

خلاصه قسمت65افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:26:51 GMT

	خلاصه قسمت65افسانه جومونگ
خب سوسانو با دزدان دریایی اماده میشن برای برگشتن به جولبون حالا اگه یادتون باشه تسو قرار شد قبل از حمله به جولبون با سونگ یانگ حرف بزنه برای همین میره پیش سونگ یانگ جومونگ برمیگرده جولبون و میاد پیش یونتابال جومونگ بهش میگه که سوسانو با دزدان دریایی رفتن به طرف جولبون یونتابال هم بهش میگه هر چی سریعتر باید یه فکری بکنیم چون ممکن روسای قبایل دست به شورش بزنن به ادامه مطلب بروید.

خلاصه قسمت65افسانه جومونگ
قسمت ۶۵ جومونگ در ادامه مطلب خب سوسانو با دزدان دریایی اماده میشن برای برگشتن به جولبون حالا اگه یادتون باشه تسو قرار شد قبل از حمله به جولبون با سونگ یانگ حرف بزنه برای همین میره پیش سونگ یانگ جومونگ برمیگرده جولبون و میاد پیش یونتابال جومونگ بهش میگه که سوسانو با دزدان دریایی رفتن به طرف جولبون یونتابال هم بهش میگه هر چی سریعتر باید یه فکری بکنیم چون ممکن روسای قبایل دست به شورش بزنن اون بیرون عمه سوسانو با مشاورش دارن در مورد سونگ یانگ حرف میزنن و میگن تسو مخفیانه با سونگ یانگ ملاقات کرده این سونگ یانگ حتما میخواد بازم خیانت کنه و میگن باید سونگ یانگ رو بکشیم که یکدفعه جومونگ میاد و میگه تخسیر سونگ یانگ نیست تخسیر منه که یه فکری به حال این موضوع نکردم که ماری و بقیه میگن بیشتر این اشوبا به خاطر اینه که مردم و ارتش دامول فکر میکنن شما مردید بهتره خودتونو به مردم نشون بدید تسو و وزیراش هم باهم در مورد جنگ صحبت میکنن که باید از راه رودخانه بیرو به جولبون حمله کنیم بو هم که نقشه ی اونا رو میفهمه میاد بیرون و یه لبخندی میزنه یه سویا میاد پیش یوها و بهش میگه سولان یوری رو برده تو اتاق خودش سولان هم یوری رو نوازش میکنه و میگه از این به بعد منو مادر خودت بدون من هم تو رو پسر خودم میدونمو بعد هم یوری رو میفرسته بیرون وقتی خدمتکار سولان داره بوری میبره وسط راه یه سویا یوری رو بغل میکنه و گریه میکنه { انگار حالا یکسال ندیدتش } یه سویا میره پیش یوها و میگه سولان میخواد که اونو بچه خودش کنه یوها هم میگه نباید دیگه بذاریم سولان یوری رو پیش خودش ببره بو میاد پیششون و میگه تسو به زودی به جولبون حمله میکنه و اگر موفق بشه جولبون رو شکست بده شما رو هم میکشه من یه راهی برای فرارتون پیدا میکنم اماده شوی یونگ پو میاد پیش پدرش و میگه یه نفرو اوردم که خیلی میتونه به بویو کمک کنه و بعد دستور میده بیان داخل هوانگ میاد داخل و میگه من بر این جنگ نظارت میکنم اخه هر چی باشه نیروهای ما هم در این جنگ شرکت میکنن؟ امپراطور هم عصبانی میشه و میگه شما فکر کردید من برای جنگ با جولبون به این چارتا سرباز شما احتیاج دارم چطور جرات میکنی جلوی من این حرفا رو بزنی یونگ پو و هوانگ هم دست از پا دراز تر میان بیرون یونگ پو بهش میگه معذرت میخوام هوانگ هم جواب میده که اون واقعا جسارت داره و یک پادشاه نمونه است منم دیگه تو این جنگ دخالت نمیکنم شب مخفیانه جومونگ و افرادش میرن خوابگاه سونگ یانگ سونگ یانگ به جومونگ میگه که تسو به زودی به اینجا حمله میکنه جومونگ هم میگه من میدونم بگو تو ملاقاتت تسو بهت چی گفت سونگ یانگ هم میگهقرار شد وقتی تسو حمله کنه همه قبیله ها جز گیه رو عقب نشینی بکنن جومونگ هم میگه اشکالی نداره فقط وانمود کن که طرف تسو هستی بقیش با من تسو و وزراش با هم در مورد اینکه چند تا سرباز برای حمله داریم و چه قبیله های با ما متحد شدن حرف میزنن و تسو هم میگه حالا که اونا غذایی براشون نمونده میخوان از غذاهای ما دزدی کنن پس به سختی از اذوغه های غذا محافظت کنید تسو و افرادش اماده میشن برن جنگ که وسط راه یونگ پو جلوی تسو رو میگره و ازش میخواد که اونم تو جنگ شرکت کنه ولی تسو بهش میگه تو برو پیش همون هوانگ چرا میخوای زندگیتو به خطر بندازی جومونگ با افرادش یه جلسه تشکیل میدن همه ی افرادش فقط از این حرف میزنن که تعداد اونا خیلی بیشتر ه و قبله های دیگه هم کمکشون میکنن و ما شانسی برای برد در این جنگ نداریم بو میره پیش یوها و یه سویا و بهشون میگه حالا که بیشتر سربازای قصر رفتن بهترین موقعیت برای فراره اماده شید تا بریم اما یوها میگه تو برو و استراتژی جنگ بویو رو به جومونگ بده ما خودمون تنهایی فرار میکنیم تسو بو رو احضار میکنه و میگه تو خودت یه گروه جداگانه بردار و برو از مرز جولبون بگذر و دشمن زیر نظر بگیر و قتی ما به دره لکبو رسیدیم بهمون ملحق بشو بو هم یه تعداد از افراد رو برماداره و حرکت میکنن یه طرف جولبون جومونگ و افرادش با هم یه جلسه میزارن و جومونگ میگه احتمالا ارتش بویو و هان در رودخانه بیرو به هم ملحق میشن موگول هم میگه بهتره قبل از اینکه با هم متحد بشن به هر کدذومشون جئاگانه حمله کنیم جومونگ هم میگه ما باید در راه به اونا حمله کنیم بو و تا نزدیکای جولبون که میره از اسب میاد پایین و افرادش رو میکشه و خودش میره به طرف جولبون بو میاد پیش جومونگ و میگه که تسو و افرادش نقششون عوض شده و قراره که قبل از گروه اصلی با یک گروه از افراد ماهرشون از دره اکبو حمله کنن میرن داخل و جومونگ از بو تعداد افراد گروه ماهرشون رو میپرسه اونم جواب میده 200 نفرن جومونگ هم که خیلی زرنگه میگه تو وقتی در دره ی اکبو تسو رو ملاقات کردی بهش بگو که ما در دره ی اکبو کمین کردیم تا مجبور بش از رودخانه بیرو حمله کنن هیوپ هم میاد پیش موپالمو و میگه اون زره اهنی که ساختی رو بده من هر چی هم موپالمو میگه اون خیلی سنگینه هیوپ میگه تو کاریت نباشه بدش به من هیوپ زره رو میپوشه و میاد پیش جومونگ و بقیهو جومونگ هم بهش میگه تو این زره راحتی و بعد شروع میکنن به خندیدن جومونگ و افرادش میان توی صحرا و وقتی یاران ارتش دامول جومونگ رو زنده میبینن شروع میکنن به هوراااا کشیدن\|جومونگ بهشون میگه همه فکر میکردن من مردم ولی این نقشه من برای فریب دشمن بود پس حالا که من زندم با تمام نیرو باید در مقابل بویو و هان بجنگیم تسو و کاهن ها هم قبل از جنگ به عبادت خدایان میپردازن و بعد هم تسو میاد و از مادرش خداحافظش میکنه و میگه من حتما پیروز میشم تسو و افرادش نزدیکیهای دره اکبو منتظر بو میمونن وقتی بو میاد نارو بهش میگه افرادت گو بو هم میگه بهخاطر حمله دشمن گمشون کردم و بعد به تسو میگه که جومونگ و افرادش در دره اکبو کمین کردن و من فکر میکنم بهتره از طریق رودخانه ی بیرو بهشون حمله کنیم تسو هم میگه اماده شیود تا برویم شب میشه و جومونگ و افرادش در کنار رودخانه بیرو کمین میکنن و جومونگ هم میگه برای این که ما رو نبینن قبل از حمله بمب های دودزا رو بندازین همه افراد تیرهاشون رو اتیشی میکنن و به محض این که تسو و افرادش میان تیرها رو پرتاب میکنن بمب های دودزا رو هم میندازن وسط لشکر تسو جومونگ و افرادش بیشتر لشکر تسو رو از راه دور با کمان میکشن و بعد با شمیر وارد جنگ میشن وسط جنگ تسو بو رو میبینه که داره افراد بویو رو میکشه و بعد میره تا بو رو بکشه که جومونگ میاد جلوی راهش و شروع به جنگ با تسو میکنه جومونگ تسو رو زخمی میکنه و بعد هم تسو و نارو فرار میکنن تسو و چند تا از افرادش سر از پا دراز تر برمیگردن بویو تسو هم بهشون میگه من شکست خوردم یانگ جونگ هم که دیگه الان موقعیتش رو هواست میگه با این که جومونگ مرده بود نتونستید جولبون رو شکست بدید؟ که تسو بهشون میگه جومونگ زنده بود و بعد از پدرش میخواد تا دوباره بعش فرصت حمله رو بده اما دیگه قبول نمیکنن سولان که دست از سر یوری برنمیداره اونو میاه پیش ملکه و میگه من تصمیم گرفتم حالا که بچه دار نمیشم اونو بچه خودم بکنم ملکه هم میگه این پسر شوم چون هر وقت بهش نگاه میکنم جوموگ رو میبینم به حرفاشون ادامه میدن تا این که یه سویا میاد و یوری رو بغل میکنه که ببره بیرون که یکدفعه خدمتکار ملکه میاد و میگه تسو شکست خورده و برگشته در ضمن جومونگ هم زنده بوده تسو میاد پیش یانگ جونگ و امپراطور و ازشون میخواد که یه بار دیگه اجازه بدن تا با نیروهای اصلی حمله کنه به جولبون که امپراطور میگه حالا که جومونگ زنده است باید وایسیم تا جولبون به خاطر تحریم خودش ضعیف و ضعیف تر بشه و از بین بره یانگ جونگ هم میگه منم موافقم تسو هم کلی عصبانی میشه و میاد بیرون و به نارو میگه برو خونواده ی بو رو بیار میخوام هموشونو بکشم که نارو بهش میگه من قبلا دنبالشون گشتم ولی اونا فرار کردن و بعد هم میگه من گزارش این که یک ماه قبل یه عده ناشناس از مرز محاصره جولبون فرار کردن رو به شما ندادم فکر کنم اون کسی این کارو کرده جومونگ بوده تسو هم حسابی امپرش میره بالا و میگه بفهمید جومونگ بعد از خارج شدن از جولبون کجا ها رفته تو این حال و هوای تسو که دیگه هیچی حالیش نمیشه یونگ هم میاد پیشش و میگه که تو باید تحقیق میکردی و میفهمیدی که جومونگ زنده است یا نه تو با این جنگ بویو رو بدبخت کردی تسو هم میگه نکنه میخوای بکشمت و لی یونگ پو به حرفاش ادامه میده تا اخرش یک چک حسابی از تسو میخوره جومونگ به جولبون برمیگرده و با تشویق مردم روبه رو میشه و بعد میره پیش روسا وو اونا هم از این که به جومونگ شک کرده بودن معذرت خواهی میکنن توی جلسه شون یونتابال میگه درست الان ساکتن ولی اگه تحریم ادامه داشته باشه دوباره مخالفت میکنن و ماری هم میگه نه تنها مواد غذایی نداریمبعضی از مردم بیرو طاعون هم گرفتن جومونگ هم تصمیم میگیره خودش یه سر به بیرو بزنه تو بویو یکی از وزیرها گزارش اینکه جولبون تازی گیها خیلی بدبخت شده و طاعون هم داره تو اون گسترش پیدا میکنه رو میده . امپراطور هم میگه خوبه باید به این محاصره ادامه بدیم تا جولبون از بین بره تو بیرو روز به روز مردم بیشتری میمیرن و مقدار غذا هم خیلی کم شده جومونگ هم که این وضعیت رو از نزدیک میبینه توی جلسه همه حرف از این میزنن که بونو و سوسانو باید تا حالا برمیگشتن اگه موفق نشن چیکار کنیم؟ جومونگ هم که میاد بیرون و باد حرفای اون پیرزنه میفته که میگفت تو باید کار نیمه کاره ی هموسو رو تموم کنی و باید راهتو بشناسی و ... که دستیار یومیول میاد و میگه خیلی از مردم به خاطر ترس از بویو و هان وبه خاطر ناامیدی میمیرن جومونگ هم میگه بهتره برای بهتر کردن روحیه ی مردم یه مراسم بهشتی برپاکنیم سوسانو و بونو هم در راه برگشت به جولبون هستن مراسم رو توی یه هوای برفی و خیلی سرد برگزار میکنن جومونگ در ذهن خودش با خدایان شروع به حرف زدن میکنه و میگه من حاضرم برای به وجود امدن گوگوریو تکه تکه بشم خدایان بهشت و زمین از شما میخوام مراقب مردم جولبون باشید و ...

خلاصه قسمت ۶۴ افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:25:22 GMT

با عرض سلام و پوزش این قسمت بدون عکس است.

به ادامه مطلب بروید.

	خلاصه قسمت 64 افسانه جومونگ
خلاصه قسمت ۶۴ جومونگ در ادامه مطلب قسمت شصت وچهارم جومانگ در قسمت قبل تا اینجا براتون تعریف کردم که جومونگی نا براینکه به اوک چه برسند مجبور شدند تا به خط محاصره سربازان دشمن حمله کنند ولی یکدفعه کلی سرباز بهشون حمله کرد. و حالا ادامه داستان ... در این حال جومونگ چاره ای جز این ندید که به اونها حمله ور بشند و بالاخره تونستند محاصره رو شکسته و از اون قسمت رد بشند. ---------------------------- در قصر بوبو، بو با نارو پیش تسو میرند و تسو هم بخاطر قدردانی از بو که جومونگ رو کشته او رو اشراف زاده بویو میکنه و زمین به عنوان پاداش بهش میده و دستیار فرمانده نارو قرار میده. ----------------------- دارو دسته جومونگ بعد از شکستن محاصره در جایی جمع میشند تا مشورت کنند و ببینند چطوری باید پیش دزدان دریایی برند و تصمیم میگیرند که دو دسته برند دسته ای به سرپرستی سوسانو به سان چان میرند تا از بازرگانان اونجا سراغ بو وی یه اون (بووییه) رو بگیرند و دسته ای دیگر با جومونگ به ماگوک برند. --------------- از اون طرف در قصر بویو ، ساچلدو اومده به دیدن تسو و تسو در حضور همه بزرگان اعلام میکنه که میخواد با جولبون بجنگه و میگه شاه هم با این کار موافقت خودش رو اعلام کرده. وزیر میگه: قربان شما در این وضع بد کشور که همه از گرسنگی دارند میمیرند و دارند از بویو میرند نمی تونید یک جنگ رو شروع کنید، همین محاصره ای که ما کردیم در نهایت جولبون رو نابود میکنه. ولی تسو میگه حالا که جومونگ مرده اونها ضعیف شدند. تا اینو میگه که جومونگ مرده همه انگشت به دهن میمونند که چه خبره تسو میگه آدمکش من، جومونگ رو کشته و اگر ما همین الان به جولبون حمله کنیم حتماً پیروز میشیم. مخالفت ها راجع به هزینه این جنگ و اینکه از کجا باید بیاد و سربازها هنوز حقوق عقب افتاده خودشون رو نگرفتند بالا میگیره. دراین گیرودار شاه وارد میشه و میگه پس این همه مالیات هایی که از مردم گرفتید کجا جمع کردید. و تهدید میکنه هر کسی که با این جنگ مخالفت کنه تمام دارایی هاش ضبط میشه و خانواده هاشون هم کشته میشند و اینجاست که تصمیم به جنگ گرفته میشه. jalaseye_motaghaed_kardane_vaziran_baraye_jang_64_pacyrus.jpg ------------ بعد از جلسه بانو یوها شاه رو میبینه و میگه این شایعات چیه که توو قصر راه افتاده که جومونگ مرده. شاه هم میگه بله درسته، یوها میگه من حرفتون رو باور نمی کنم مگر اینکه خودم جسد جومونگ رو ببینم. و میگه لطفاً به من و سویا ( همسر جومونگ) اجازه بدید از اینجا بریم حالا که جومونگ مرده به ما بعنوان گروگان احتیاج ندارید. شاه هم نمی پذیره و میگه جولبون میخواد میدان نبرد بشه و من نمی تونم امنیت شما رو در اونجا تضمین کنم. اینجاست که یوها دهن بسته اش باز میشه: میگه من از شما متنفرم، بسه دیگه، چقدر دروغ، چقدر نیرنگ، دائم منو آزار میدید ولی وانمود میکنید که از من محافظت میکنید، شاه با شنیدن این حرف اشک از چشاش سرازیر میشه و میگه همه چی خوب میشد اگر یه جایی توو قلبتون برای من بود اما افسوس که اینطور نیست. jumung_1_64_pacyrus.jpg بالاخره جومونگی نا بازرگانی رو پیدا میکنند که اونها رو به دزدان دریایی برسونه، به اون میگه من شنیدم که شما با دزدان دریایی داد و ستد میکنید. اگر به من کمک کنید تا فرمانده اونها رو ببینم یک پاداش خوب به شما میدم در حین صحبت اینها، فردی از دارودسته دزدان حرف های اونها رو مشنوه و به رئیسشون خبر میده بعد دنبال جومونگ راه میفتند تا بالاخره در جایی گیرشون میندازند جومونگ مقاومت نمیکنه و دستگیر میشند تا برند پیش رئیس دزدان دریایی. وقتی فرمانده اونها میگه من بو وی یه اون (بووییه) هستم جومونگ هم میگه من هم جومونگ هستم و خودم رو به شکل بازرگان درآوردم تا شما رو پیدا کنم. عکس فرمانده دزدان دریایی farmande_dozde_daryaii_64_pacyrus.jpg ولی بووییه باور نمیکنه و میگه اونجا محاصره هست و جومونگ نمی تونه از اونجا خارج بشه جومونگ اصرار میکنه و بووییه میگه باشه حالا براینکه ثابت بشه یه آزمایشی ترتیب میدم به جومونگ یه کوزه شراب میدند تا بخوره و بعد ماری رو به درخت میبندند و کنار سرش کوزه ای قرار میدند و به جومونگ میگه اگه راست میگی صاف بزن به کوزه تا اینو میشنوند همه جا میخورند. ماری در اینجا سیبل جومونگ میشه mari_64_pacyrus.jpg جومونگ آماده میشه که تیر رو رها کنه همه خدا خدا میکنند که تیر به هدف بخوره بالاخره تیر رها میشه و به هدف میخوره به هدف خوردن همانا و دستور کشته شدن همان فرمانده دستور میده که اینها سربازان اوک چه هستند و باید کشته بشند و موقعی که میخواند سر جومونگ رو قطع کنند فرشته نجات فرستاده میشه بله، سربازان اوک چه حمله میکنند در این میون جومونگ و دوستانش به داد دزدان دریایی میرسند و جومونگ هم چند قلم از هنرهاش رو به فرمانده نشون میده تا مطمئنش کنه که جومونگه. بالاخره بووییه و جومونگ سر میزه مذاکره میشینند و در این حال سوسانو هم از راه میرسه. اینها رو سر میزه مذاکره بزاریم و بریم به قصر بویو ببینیم اونجا چه خبره؟ در اینجا بانو یوها جلوی قصر امپیراطور نشسته و دست به اعتصاب غذا زده که یا منو بفرستید برم و یا من هم مثل جومونگ میمیرم و هر کی چیزی میاره نمی خوره. Uh Uha_etesab_1_64_pacyrus.jpg تا بالاخره با این کارش از حال میره بو که تمام این حالات بانو یوها رو میبینه و در همون لحظه هم اونجا هست به اطرافیانش میگه چرا همین طوری نشستید سریع بانو رو به اتاقش ببرید و اونجا هم دکتر هر چه تلاش میکنه، بانو یوها چیزی نمی خوره. در آخر بو تحمل نمیاره میاد جلو و میگه من همون آدم کشی هستم که از طرف تسو رفتم و جومونگ رو کشتم. تا بانو یوها اینو میشنوه چشاش از حدقه میزنه بیرون و دوست داره بلند شه تا بو رو همون جا خفه کنه دردسرتون ندم دوستان بو مجال نمیده و ادامه میده که این گزارش واقعی نبوده و فرمانده به من گفت که اینکار رو بکنم تا خانواده ام رو نجات بدم بو و خبر زنده بودن جومونگ و من هم بزودی راهی پیدا میکنم تا شما رو از اینجا نجات بدم و خودم هم برم به فرمانده جومونگ خدمت کنم و تا اون موقع شما هم سعی کنید سلامتی خودتون رو بدست بیارید تا بانو یوها اینو میشنوه یک نفس راحت میکشه بانو یوها بعداز شنیدن خبر زنده بودن جومونگ همسر جومونگ بعد از شنیدن خبر زنده بودن جومونگ ------- در این اوضاع و احوال تسو رفته پیش یانگ جی تا متقاعدش کنه شرایط رو برای پیروزی بویو در جنگ با جولبون آماده کنه. و در اینجاست که یونگ پو و آقای هوانگ ( که اومده یانگ جی رو تنبیه کنه) از راه میرسند. وقتی همدیگر رو می بینند هوانگ شروع میکنه به تعرف و تمجید از تسو. و به یانگ جی میگه شاه از وضعیت موجود ناراحته و میخواد این وضع تمام بشه و اگر کمکی از دست من بر میاد بگو تا برات انجام بدم. یانگی هم که میدونه این فرد چه پدر سوخته ای هست نیش خند میزنه (آره جون امت) و میگه شما لازم نیست به خودت زحمت بدید. من براتون یه جای راحت درست کردم برو استراحت کن و کاری به کار ما نداشته باش. ------------------- برگردیم به پای میز مذاکره جومونگ ببینیم بالاخره چی شد. بعد از کلی مذاکره فرمانده دزدان دریایی میگه من حاضرم براتون این کار رو بکنم ولی شما چی به من میدید و همین حرف باعث میشه تا افراد جومونگ جلسه تشکیل میدند تا ببینید چطور باید بووییه رو راضی کنند و آخرش هم مغر متفکر قصه ما که همون جومونگ باشه راه حلی پیدا میکنه بهش پیشنها میده اگه با من متحد بشید من شما را صاحب قسمت بزرگی از کشور میکنم که شما دیگه لازم نباشه مثل جنایت کارها زندگی کنید. و بعد از کلی فکر کردن بووییه راضی میشه تا به جومونگ خدمت کنه. حالا یک مشکل دیگه باقی مونده و اون اینکه کی میخواد با این دزدان به جنوب بره و این ماموریت خطیر رو کسی جز سوسانو عاشق دلباخته جومونگ قبول نمیکنه و میگه من با قبول این ماموریت میخوام خیال شما راحت باشه. حرف های جومونگ بعد از تصمیم سوسانو که میخواد با دزدان دریایی به جنوب بره jumung_64_pacyrus.jpg ----------- در جولبون هم وضع خیلی خوبی حکمفرما نیست از یک طرف شایعه مرگ جومونگ توو دهن ها افتاده و از طرف دیگه کمبود غذا بیداد میکنه و این باعث شده روسای قبیله ها جلسه تشکیل بدند و در اونجا میخواند جومونگ رو ببینند تا بپرسند که چیکار میخواد بکنه وقتی یون تابال میگه شما نمی تونید اونو ببینید یکی از اونها میگه نکنه شایعه مرگ جومونگ حقیقت داره اگه اینطور نیست پس کجاست یون تابال میگه ما نمی تونیم به شما بگیم اونها هم میگند ما هم نمی تونیم به حرف شما اطمینان کنیم مگر اینکه جومونگ رو ببینیم و جلسه رو ترک میکنند. --- در قصر بویو هم تسو آماده میشه تا بره با سونگ یانگ حرف بزنه و به اون بگه که جومونگ مرده. در این هنگام که اونها دارند پیش سونگ یانگ میرند جومونگ و افرادش هم دارند به جولبون بر میگردند. دوستان این هم قسمت 64 این سریال شیرین امیدوارم که از شنیدن اون لذت برده باشید

خلاصه قسمت ۶۳ افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:22:44 GMT

	افسانه جومونگ قسمت 63
خلاصه قسمت شصت و سوم جومونگ با توضیحات و عکس مامور و معذور اویی که قیافه بو به نظرش اشنا میاد ،تمام خاطراتشو مرور میکنه تا اثری از بو توی ذهنش پیدا کنه ،ولی نمیشه که نمیشه تا اینکه بالاخره بو دست به کار میشه و مخفیانه میره سر وقت جومونگ که لالا کرده تا میرسه بالای سرش ،جومونگ از خواب بیدار میشه و میزنه زیر دست طرف،از این جا به بعد بو بدو جومونگ بدو تا اینکه یه گوشه ای جومونگ گیرش میندازه و شروع میکنن به کتک کاری… اویی که شب از فکر نمیتونه بخوابه به نگهبانا سر میزنه و میبینه بو سر پستش نیس شصتش خبردار میشه که یه خبری شده اونم جومونگ رو پیدا میکنه و دوتایی این بدبخت رو میزنن و نقابشو برمیدارن ، نصفه شبی همه رو از خواب بیدار میکننن و محاکمه شروع میشه و بو چاره ای نداره جز اینکه بگه تسو اونو واسه کشتن جومونگ فرستاده و به خاطر نجات جون خواهر و مادرش مجبور شده این کارو بکنه همه میگن باید کشته بشه ولی جومونگ میگه من کمکت میکنم و تو بگو منو کشتی ،خودمم یه چند روز افتابی نمیشم. بو هم خوشحال میره قصر بویو و میگه جومونگ رو کشتم… نارو که از تسو باهوش تره میگه این از بین اون همه نگهبان رد شده و یه زخم هم برنداشته(اینجاست که باید به عقل جومونگ شک کرد) چطوری سالم رسیده اینجا؟ تسو هم واسه همین شک میکنه و میگه هم جاسوس بفرستن گیه رو هم اینکه چشم از این بوی متقلب برندارن بو که به یاد مهربونی های جومونگ میفته تصمیم میگیره از این به بعد واسه اون کار کنه یونگ پو که این وسط کسی بهش نمیگه تو مرده ای یا زنده،میره چانگ ان تو اونجا دم یکی از حاکم های ا ینده هیون تو رو ببینه حاکم جدیده ،یعنی هوانگ به یانگ پو میگه که قراره من بشم حاکم جدید و اگه بچه خوبی باشی خودم هواتو دارم قرار بود که جومونگ یه فکری به حال گرسنگی مردم بکنه ،بالاخره تصمیمشو اعلام میکنه و میگه باید از دزدای دریایی کمک بخوایم .. همه مخالفت میکنن و میگن اینا ادم نیستن که ما ازشون کمک بخوایم و اینا …ولی جومونگ م یگه این تنها راهه و هیچکی نمیتونه مثل من دزدا رو ادم کنه جاسوسای تسو بعد از چند روز فضولی،اثری از جومونگ نمی بینن و راضی میشن که خبر مرگ اونو بفرستن بویو جومونگ و سو سانو راهی سفری میشن که انتهاش به ملاقات دزدای دریایی ختم میشه،یون تابال بدرقه شون میکنه بالاخره خبر مرگ قطعی جومونگ به تسو میرسه و واسه محکم کاری تسو از کاهن میخواد ببینه واسه جومونگ اتفاقی افتاده یا نه این کاهنه هم که هیچی حالیش نیس میگه اره تسو خبر مرگ رو به داییش میده ، داییش انقدره کیف میکنه که نهایت نداره..طبق رسوم گذشته بعد از دایی،ملکه خبر دار میشه و بازم طبق رسوم گذشته ملکه باید واسه سوزوندن دل یوهوا راه بیفته بره قصرش یه سویا به یوهوا درباره خوابهای ترسناکی که دیده میگه و همون وقته که ملکه میاد و خبر مسرت بخش رو به یوهوا میده… یوهوا به عروسش میگه خیلی گوش نکن که این ملکه حرف مفت زیاد میزنه تسو که از مردن جومونگ خیلی مطمئنه خبر رو به باباش هم میده و ازش اجازه میگیره به جولبون حمله کنه و تا ملت داغن وچیزی حالیشون نیس،شهر رو تصرف کنه،شاه هم بهش اجازه میده و تسو مثل فیل منگلستونی راه میفته واسه لشکر کشی و اما جومونگ و سوسانو هم که واسه اوردن غذا از شهر بیرون رفتن محبور میشن از مناطق مرزی تحت کنترل بویو رد بشن که دم یکی از دروازه ها گیر میفتن و جومونگ میبینه ،سربازا دارن به سمتش هجوم میارن…. www.filmgame.blogaf.com www.taktabligh.com

خلاصه قسمت۶۲ افسانه جومونگ

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:16:49 GMT

	خلاصه قسمت 62 افسانه جومونگ
خلاصه قسمت ۶۲ جومونگ سریال جومونگ خلاصه قسمتها یه مدتی از رفتن جومونگ که میگذره ،موگول به اویی و ماری میگه نمیخواین برین دنبال جومونگ؟ اونا هم از سوسانو میخوان جلسه بذاره تا یه تصمیمی بگیرن،سوسانو میگه که به دستور خودجومونگ مجبورن صبر کنن، سوسانو به سایونگ میگه که چقدر از نیومدن جومونگ نگرانه هنوز پای جومونگ به جولبون نرسیده ،خلع سلاحش میکنن و هر چی سربازه می ریزه دورش ، جومونگ شروع میکنه به بروز حرکات خارق العاده و یه چندتایی رو میزنه که یه دفعه سرو کله سونگ یانگ پیدا میشه و میگه که ادم انقدر بی کله میشه؟ تو نگفتی من بکشمت؟ جومونگ میگه من رو قولم وایسادم و اومدم ،فکر نمیکردم تو انقدر نامرد باشی بعد از یه کم متلک بار هم کردن ،نوبت پذیرایی از جومونگ میرسه ،اونم چه پذیرایی دو تا جام میذارن روبروش ،سونگ یانگ میگه تو یکیش سمه،تو یکیشه مشر.... اگه راست میگی و خدایان تو رو انتخابت کردن ،اونی که توش شرا....رو پیدا کن جومونگ هم هر دوتاشو سر میکشه و میگه ما خودمون همه رو رنگ میکنیم،تو دیگه میخوای ما رو سیاه کنی؟ این دوتاش سالم سالم بود،میخواستی منو امتحان کنی بعد از یه مدت سرو کله زدن و مخ زدن ،قرار میشه سونگ یانگ تصمیم بگیره که میخوااد با جومونگ متحد بشه یا نه جومونگ خرم و خندون راه میفته سمت اردوگاهشو همه از دیدن قد رشیدش خوشحال میشن سونگ یانگ کله ش رو کار میندازه و هر چی فکراشو زیرو رو میکنه می بینه به ضررشه که بخواد جنگ کنه،خصوصا یادشه که حاکم هیون تو با چه خفتی بیر ونش انداخته برای همین تصمیم میگیره صلح کنه و متحد بشه سونگ یانگ راه میفته سمت اردوگاه و با جومونگ اتحاد می بنده سایونگ خبر اتحادشونو به یون تابال میده و همه با دمشون گردو میشکنن وقتی خبر این اتحاد به بویو میرسه ،شاه غش میکنه و دلش ضعف میره،میبرنش استراحت کنه ، افسر سونگ میره دنبال یوهوا ببردش پیش شاه و بهش میگه بالاغیرتا شاه حالش بده یه چیزی نگو بدتر بشه شاه به یوهوا میگه که بالاخره پسرت دسته گل اب داده و جولبون رو متحد کرده و همین روزا هم به ما حمله میکنه ،حالابشین و نگاه کن یوهوا هم زود این خبر رو میذاره کف دست عروسش و میگه همین روزاست که جومونگ بیاد نجاتمون بده برادر ملکه که فضولی تو خونشه ،خبر مریضی شاه و اتحاد جولبون رو به ملکه میده و میگه چه فرصت خوبیه که تا شاه مریضه ،تسو دوباره بشه همه کاره مملکت ملکه هم میگه خیلی خودتو خسته نکن،مملکتی که رو ابه ،شاه شدنش چه فایده ای داره؟ ------------------------------------------------------- اوضاع به شدت بیخ پیدا میکنه و ملکه دست به دامان کاهن میشه تا هر چه زودتر یه فکری بکنه و با نقشه های مسخره اش یه گند دیگه بالا بیاره،کاهن هم پیشنهاد میکنه با هان همدست بشن تا بتونن سر جومونگ رو زیر اب کنن،ملکه میگه این شاه رو تکه تکه هم بکنی با هان دست به یکی نمیشه،نا سلامتی این و هه مو سو یه زمانی دشمن خونین هان بودن همینطور که ملکه در حال نقشه کشدینه محافظ سولان رو می فرسته دنبالش تا بگیره بیاردش سولان حضور علیا حضرت همایونی شرفیاب میشه و می بینیه ملکه یه مشت کیسه دارو گذاشته و میگه ما دیگه بیشتر از این نمیتونیم صبر کنیم زودتر این دارو ها رو بخور بلکه بتونی معجزه کنی(نمیدونم چی شد که از فکر زن دادن تسو اومد بیرون) سولان به شدت ناراحت میشه و میگه یه تلافی بکنم همتون انگشت به دهن بمونین یه راست میره سراغ تسو و بهش میگه بجای اینکه انقدر حرص بخوری بیا بریم پیش بابای من ،تا یه راهی جلو پامون بذاره به مناسبت اتحاد جولبون و دامول،مراسمی به پا میکنن و همه جا رو کاغذ کشی و روبان کشی و گل منگولی میکنن تا مراسم جشن برگزای بشه کاهن ،با خون جومونگ و سونگ یانگ نماد گوگوربو رو ،روی یه پرچم میکشه و جومانگ هم یه سخنرانی پر از بلاغت و فصاحت میکنه و همون روضه های همیشگیو دوباره تکرار میکنه ملت هم که جشن ندیده کلی هورا و هوار میکشن که انگار چه اتفاقی افتاده تسو به فکر نقشه های ننگین میفته و برای رسیدن به این نقشه ها یه کم به سرو وضع ننه و خواهر بو میرسه بوی بدبخت نمک گیر میشه و مجبور میشه به حرفای تسو گوش بده تسو بهش میگه باید به شکل یه بازرگان وارد گیه رو بشی و جومونگ رو بکشی و من از خانواده ات محافظت میکنم،البته اینجا تسو داره از افعال معکوس استفاده میکنه وقتی اونا نقشه قتل جومونگو میکشن،موپالمو زره اهنی که به تازگی ساخته و هیچ تیری درش نفوذ نمیکنه رو به جومونگ نشون میده،ماری یه تیر به سمتش میزنه و وقتی می بینن که سلاحی بهش کارگر نیس همه به به و چه جه راه میندازن اما جومونگ به زره دست میزنه و میگه این خیلی سنگینه ،ما ارتشی هستیم که یواشکی حمله میکنیم اگه قرار باشه با اینا بریم جنگ دو روز قبل از رسیدنمون همه با خبر میشن بعد از مراسم جشن ،یون تابال دست جومونگو میگیره میبره تا سوپرایزش کنه و این سوپرایز چیزی نیس جز این که قصری رو که واسه گیه رو جدید ساختن بهش نشون بدن همه جای قصر رو سرک میکشن و جومونگ خوشحالیشو نشون میده هنوز پاشونو از در این قصر نذاشتن بیرون ،اختلافا و خاله زنک بازیا شروع میشه مشاورای جومونگ دو دسته میشن و هر کسی یه چیزی میگه یه عده میگن باید جومونگ امپراطور باشه و نباید اجازه بدین سوسانو رهبر باشه دسته دیگه که شامل اویی و ماری میشه میگن سوسانو به جومونگ خیانت نمیکنه جومونگ که میبینه اینا الان همدیگه رو تیکه پاره میکنن میگه من خودم زبون دارم سه متر ،کسی واسم تعیین تکلیف نکنه جومونگ و سوسانو خلوت میکنن و جومونگ نقشه جوسونگ رو بهش نشون میده و میگه که میخواد این زمینها رو پس بگیره سوسانو هم قبول میکنه به جومونگ کمک کنه به هدفهاش برسه حاکم هیون تو که بو کشیده ،پا میشه میاد بویو و تسو و دخترش ازش استقبال میکنن نمیدونم این چرا پیر نمیشه تسو پدر زنشو می بره پیش باباش تا اگه قرار باشه همدیگه رو بزنن پادرمیونی کنه حاکم هیون تو یه راست میره سر اصل مطلب و میگه باید با همدیگه ریشه جومونگ رو از ته بکنیم از اون ور بو که واسه خون و خونریزی به گیه رو رفته،وارد مرز میشه و با بقیه از کنار سربازا رد میشه همون موقع سه تفنگدار میرسن و اویی حس میکنه اینو یه جایی دیده ولی هر چی به مخ و مخچش فشار میاره ،یادش نمیاد ملت از شدت گرسنگی رو به غش هستن،ماری میگه انقدر ادم قبول نکن از گرسنگی می میریما! جومونگ میگه که من غیرت دارم نمیتونم ملتی که میان اینجا رو برگردونم فعلا یه چند تا اعلامیه بچسبونین به دیوار که نیرو بگیریم خودم یه فکری به حال گرسنگی مردم میکنم بعد از این اگهی ها،یه عده واسه نظامی شدن مبارزه میکنن و یه عده رو رد میکنن بو هم بین همین داوطلبهاست که یه روز جومونگ مبارزه ا ونو با موگول می بینه جومونگ از قدرت و مبارزه ش خوشش میاد و به اون توی ارتش پست میده لبخند بدجنسی روی لبای بو میشینه

افسانه جومونگ قسمت ۶۲

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:15:46 GMT

	خلاصه قسمت 61 افسانه جومونگ
احتمالا دسته گلی که توی قسمت قبل یوهوا و عروسش به اب دادن یادتونه،اینم بقیه ماجرا... شاه که هنوز هیچی نشده دلش واسه یوهوا تنگ شده ،دستور میده به هر بدبختی شده این سه تا رو پیدا کنن و برگردونن و گرنه پوست از سر همه میکنه نارو و افسر سونگ هر چی توی کوه و دشت میگردن اونا رو پیدا نمیکنن و سونگ پیشنهاد میده برن مرز رو ببینن چون به احتمال زیاد اونامیخوان از مرز فرار کنن از طرفی یوهوا و یه سویا و ندیمشون توی راه هستن و یه شب و نخوابیدن و مدام از ترس سربازا این گوشه و اون گوشه قایم میشن یوهوا که می بینه خطر خیلی نزدیکه میگه باید تا غروب صبر کنیم ،هوا که تاریک شد جیم میزنیم خبر فرار این سه تا توی قصر می پیچه و ملکه دو سه تا فحش میده و میگه اینا حالیشون نیس و همون بهتر که رفتن گمشدن تسو به مامی میگه که اینا این مدت گر وگان خوبی واسه ما بودن ،ملکه ناراحت میشه و میگه یعنی ما انقدر بدبختیم که باید به جومونگ هم باج بدیم؟ یوهوا و اهل بیت همراه ،کنار مرز منتظر موندن که یه دفعه یوهوا استاد چان رو می بینه و میره ازش کمک میخواد اونم که یه چی تو مایه های زورو هست و دلش واسه اینا میسوزه خلاصه یوری رو مینشونن وسط گاری و یه عالمه کیسه میذارن دور و برش ،سه تا زنه رو هم به شکل کارگرا در میارن و راه میفتن سمت مرز جولبون اونجا بازرس یه چند تا جواب و سوال الکی میکنه و میذاره رد بشن که یه دفعه جسد نارو پیدا میشه و میگه من خودم باید مو به مو بگردم خلاصه شمشیر میزنه تو این کیسه و تو اون کیسه ،وقتی نوبت به گار یکه یوری توش هست میرسه ،یه سویا دلش طاقت نمیاره و میگه نکن،نارو هم اونا رو می بینه و بچه رو هم از توی گاری میارن بیرون،قیافه یوری خیلی دیدینه ،انقدر این بچه پسر خوشگل هق هق میکنه که ادم دلش واسش کباب میشه بالاخره زندانیهای زندان الکاتراس رو بر میگردون قصر و یونگ پو و چن از دیدن استاد چان شاخ در میارن شاه همه رو دعوا میکنه و به چان میگه من میدونم تو با جومانگ رابطه داری،هر چی یوهوا اصرار میکنه که من تصادفی دیدمش و ازش کمک خواستم فایده نداره ،شاه دستور میده چان رو ببرن و پدرشو در بیارن تا اعتراف کنه یه سویا رو دوباره زندانی میکنن ،سر راه سولان می بیندش وچون د ست به تو گوشی زدنش خوبه ،محبتش رو به یه سویا ابراز میکنه و یه سیلی جانانه میخوابونه تو صورت یه سویا و میگه نمیفهمی مملکت ما رو ابه؟الانم وقت فرار کردنه؟ ------------------------------------------------------------------- بعد از برگشت به قصر یوهوا شاه رو می بینه و شاه هم علت این رفتارش رو میپرسه یوهوا جواب میده به خاطر اینکه اونا رو مثل گروگان نگهداشتی و رو حرفت نموندی،اینکارو کردم شاه همینطور که اشک تو چشماشه میگه حاضرم بکشمت ولی نذارم از اینجا بری شاه دستور میده تا میتونن خدمت تاجره برسن تا اعتراف کنه که با جومونگ همدسته یا نه انواع و اقسام شکنجه هار و ،روی این بدبخت امتحان میکنن ولی اون حرف نمیزنه ،یونگ پو که رنگ و رویی تو صورتش نمونده به چن میگه یا یه کلکی بزن یا اینکه این اعتراف میکنه و فاتحه جفتمون خونده ست چن مغزش کار نمیکنه و یونگ پو خودش مجبورش میکنه تاجر رو بکشه،به این ترتیب که چن میگه من یه روش شکنجه ای بلدم که مجرم هر چقدر هم کله شق باشه به حرف میاد ،اون وقت یه چوب رو محکم میزنه تو سر طرف و اونم مرحوم میشه جومونگ یه چند تا از افرادش رو فرستاده بویو واسه جاسوسی ،اونا هم برمیگردن و خبر فرار مادر و زنش رو بهش میدن ،وسط جلسه ست که این خبر به جومونگ میرسه و حسابی به هم میریزه طبق معمول اویی جوش میاره و میگه من همین الان میخوام حمله کنم بویو و اونا رو نجات بدم ، جومونگ شب و نصفه شب خواب نداره وبه فکر زن و بچشه ،سو سا نو که توی ادم پاییدن لیسانس گرفته چشم ازش برنمیداره ارتش دامول روز به روز قوی تر میشه و تهدیدی واسه بویو حساب میشه برای همین تسو قدم رنجه میکنه به جولبون و حرف باباش رو به سونگ یانگ میگه سونگ یانگ قبول نمیکنه که در ازای غذا از اونا سرباز بگیره و میگه ما خودمون نون نداریم بخوریم،حالا غذای سربازای شما رو هم بدیم؟ اگه یادتون باشه از قسمت های قبل قحطی توی بویو شروع شده بود ،مردم دسته دسته میرن سمت گیه رو،نخست وزیر به شاه میگه زودتر یه فکر ی بکن وگرنه مملکت بدون ملت میشه شاه هم دستور میده هر کی خوست از مرز فرار کنه بکشنش.. حتی یه عده رو که از شاه میخوان با جومونگ متحد بشه تا از گرسنگی نجات پیدا کنن به دستور شاه گردن میزنن ----------------------------------------------------------------- با وجود امنیت زیاد مرز بویو،یه عالمه ادم مثل مور و ملخ میریزن تو گیه رو ،انقدر جمعیت زیاد میشه که ذخیره غذایی کم میاد و موپالمو به جومونگ میگه از یه طرف غذا نداریم و از یه طرف هم رییسهای گیه رو که همون سو سانو و باباش باشن بهمون غذای اضافی نمیدن جومونگ که تو بد وضعی گیر کرده و در ضمن از جنگ با بقیه قبیله ها واهمه داره ،تصمیم میگره بدون جنگ با بقیه قبایل متحد بشه برای همین با سوسانو و یون تابال حرف میزنه تا هم غذای بیشتری به پناهنده ها بدن و هم اینکه اونو با خصوصیات رییس های قبیله های دیگه اشنا کنن تا بتونه اونا رو راضی به اتحاد کنه جومونگ از اولین رییس شروع میکنه و نصفه شب میریزن بالای سرش و هر طوری هست طرف راضی به صلح و اتحاد میشه جومونگ قول میده از قبیله اونا محافظت کنه،به این ترتیب بقیه قبیله ها هم با جومونگ متحد میشن و خبر به سونگ یانگ میرسه سونگ یانگ امپرش میزنه بالا و همین موقع ست که وزیرای جومونگ میرن جولبون و به سونگ یانگ میگن تو هم با ما متحد شو سونگ یانگ بهش برمیخوره و میگه من هنوز نمردم که شما ها واسم تعیین تکلیف کنین برای همین جومونگ مجبور میشه نقشه حمله به جولبون رو بکشه این بارم سونگ یانگ دست به دامن حاکم هیون تو میشه و حاکم که می بینه هیچ نفعی تو این جنگ براش نیست و احتمال شکست زیاده رو بهش نمیده و با خفت بیرونش میکنه به این ترتیب سونگ یانگ چاره ای نداره جز اینکه یه نماینده بفرسته پیش جومونگ و بهش بگه بیا جولبون ما کارت داریم همه مشاورا از جمله سوسانو بهش میگن این پیرمرده خیلی موذیه نرو،ولی جومونگ میگه من به این مذاکره احتیاج دارم و باید برم،فردا پس فردا میگن جومونگ ترسوئه جومونگ به سمت جولبون میتازه و یه عده ادم ،مضطربانه رفتنش رو نگاه میکنن

افسانه جومونگ قسمت ۶۰

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:12:52 GMT

	افسانه جومونگ قسمت ۶۰
افراد جومانگ پسرعمه سوسانو رو می بینن و مخفیگاهشونو پیدا میکنن،پسر عمه دارویی رو که معلوم نیست اون موقع شب از کجا اورده به سویانگ میده،جومونگ با دیدن سوسانو هری دلش میریزه... سونگ یانگ که نمیتونه بیشتر از این حقارت رو تحمل کنه تصمیم میگیره به گیه رو حمله کنه بالاخره سوسانو به هوش میاد و از جومونگ بابت کمکش تشکر میکنه چون اوضاعش خیلی وخیمه جومونگ پیشنهاد میکنه اون و سه تفنگدار حواس ارتش سانگ رو پرت کنن اینا هم یواشکی جیم بشن یکی از سربازا سوسانو رو کول میکنه و به دستور جومانگ میرن گیه رو جومونگ بهشون میگه تا من بهتون اوکی ندادم حمله نکنین بالاخره یه جلسه میذارن و تو این جلسه ها هم جومونگ حرف خودشو به کرسی میشونه و میگه باید یه حمله اساسی به اینا بکنیم که ریششون کنده بشه ،اول ازهمه باید به حساب ارتش هان که دارن میان کمک اینا برسیم سوسانو میرسه خونه و بیهوش و زار و نحیف میفته تو تخت و پزشک معالجه ش میکنه عوضش یون تابال جلسه میگیره که چیکار کنیم و چیکار نکنیم ،عمه میگه من همین الان میرم به دست و پای سونگ یانگ میفتم ،تا ببخشدمون ،سویانگ ضایعش میکنه و میگه جومونگ گفته تا من بهتون خبر ندادم کاری نکنین کاهن قصر هم که این همه راه رو کوفته و عنر عنر پاشده رفته پیش همون زن پیشگویی که کمان رو جومونگ داد ،با یه بقچه زیر بغل برمیگرده و به شاه میگه پیشگو کفته از این اب بزن به سرو صورتت بلکه حالت خوب بشه کاهن دو زاری هم یه مراسم الکی برگزار میکنه و شاه خوب میشه و اما روز حمله ارتش هان به ارتش دامول میرسه،مو پالمو و سربازا همه جا رو پر از بمبهای دو دی میکنن و وقتی ارتش هان میرسه تیرهای اتشی میندازن و الانفجار!! توی هر قسمت جومونگ باید یه بخشی از هنرهاشو نشون بده،اینجا هم یه چند نفر رو با تیر و کمون مرحوم میکنه(مثل می تی کمان که تو هر قسمت تسکه میگفت احترام بذارین) این یه بلای اعظم بود که سر سونگ یانگ اومد ،برای همین حاکم هیون تو هر چی فحش خارجی بلده نثارش میکنه و میگه 2000تا از نیروهای منو واصل کردی به درک منم همین امشب میام ممکلتتو میگیرم این سونگ یانگ بدبخت انقدر خفت میکشه که دیگه روش نمیشه التماس کنه جومونگ با خوشحالی برمیگرده گوگوریو و اول از همه حضور ملکه تشریف فرما میشن که هنوز بیهوشه ننه مرده تسو هم که در به در دنبال یه جایی میگرده که تصرف کنه و هیچ جا گیرش نمیاد ،تا میفهمه جومونگ اردوگاه رو ول کرده به امون خدا ،میپره اونجا و هر چی زن و مرد و بچه ست رو میکشه ------------------------------------------ وقتی که حال شاه یه کم بهتر میشه ،موقعش هست که کاهن خبری رو که از پیشگو گرفته به شاه بده،کاهن میگه که پیشگو گفته جومونگ یه قوم جدید تاسیس میکنه و میخواد زمینهای از دست رفته جوسیون رو پس بگیره تا شاه اسم جوسیون رو میشنوه به کتابدارش میگه کتابهایی که تو قصر درباره جوسیون نوشته رو ببرن پیشش اینجاست که همه قصر با مخلفاتش رو سر یونگ پوخراب میشه و به چه کنم چه کنم میفته از شانس بدش تاجری هم که کتابها رو ازشون گرفته از بویو رفته یونگ پو کتابدار رو مجبور میکنه به شاه بگه کتابها گم شدن و اونم بیخبره کتابدار هم از ترس جونش به شاه میگه من فقط ده ساله که کتابدار قصرم و از اون موقع تا الان همچین کتابایی ندیدم تسو بعد از کشتن اون همه ادم بی پناه برمیگرده تا به ددی ش خبر بده که چه شجاعتی به خرج داده ،ولی همه چی با خبری که نخست وزیر میاره به هم میریزه نخست وزیر خبر میده که جومونگ با گیه رو متحد شده و همین روزاست که یه قوم جدید بسازه شاه جلسه فوری میذاره و هر کسی یه نظر ی میده همه میدونن که متحد شدن ارتش دامول با یه قومی که نزدیک بویو زندگی میکنند به ضرر بویو هست شاه اعلام جنگ میکنه ولی وزیر مالیات میگه انقدر مردممون بدبخت شدن که نون ندارن بخورن ،کیو میخوای بفرستی جنگ؟ شاه می بینه چاره ای نداره جز اینکه رییس بیریو رو چاخان کنه ،برای همین یه نماینده میفرسته بیریو تا به سونگ یانگ بگن اگه غذا و سلاح سربازامونو تامین کنی ما هم بهت نیرو میدیم تا با ارتش دامول بجنگی یه سو یا که می بینه او ضاع انقدر خطرناکه و امکان درگیری بویو و دامول هست از یوهوا میخواد زودتر از قصر فرار کنن وقتی ندیمه ش بهش میگه از اینکه جومونگ رفته گیه رو و اونجا پیش سوسانو هست ناراحتم،یه سویا میگه درسته که خیلی وقته ندیدمش ولی جوری صورت جومونگ یادمه که انگار همین دیروز دیدمش ،حتما اونم منو فراموش نکرده... جومونگ نقشه حمله به بیریو رو میکشه ولی کاهن بهش میگه بهتره که بدون جنگ اونا رو تسلیم خودت کنی(توی سریال امپراطوری بادها ،قوم بیریو بیشترین دردسر رو برای پسر و نوه جومونگ درست میکنن) همینطور که همه مست پیروزی هستن ،یه سرباز خبر کشته شدن مردم باقیمونده اردوگاه رو میده و همه احساساتی میشن و میخوان پدر تسو رو در بیارن جومونگ جلوی اویی که به شدت احساسی شده رو میگیره و اونو اروم میکنه در همین اوضاع و احوال سوسانو هم به هوش میاد و به خاطر همه کارای جومونگ ازش تشکر میکنه بالاخره استاد چان با یه عالمه نقشه و کتاب از جوسیون برمیگرده و اونا رو به جومونگ تحویل میده جومونگ شاد وخندون از این که می بینه سرزمین ابا و اجدادیش چقدر وسیع بوده بشکن میزنه و بالا میندازه چان به جوومونگ میگه که نامه رو به مادرش داده و ظاهرا حال اونو و همسرش خوبه --------------------------------------------------------------- سونگ یانگ برای یه جنگ دیگه اماده میشه ولی چون تجهیزات کافی نداره از رییس های بقیه قبیله ها میخواد کمکش کنن،اونا میگن ما خودمون داریم از گرسنگی میمیریم ،نون و ابمون کجا بوده که بخوایم به تو بدیم ،(همون مثل معروف دیجیـــــــــــــــــــتالم کجا بوده؟!!) سونگ یانگ همه رو تهدید میکنه یا جیزی که میخوام بهم میدین یا همین الان کله همتونو میکنم و اما توی قصر بویو ،ملکه ترتیبی میده که عروس قشنگه ،با باباش حاضر بشن و از اون طرف میگه تسو هم بیاد زن جدیدشو ببینه تسو که میاد میگه این پنجه افتاب رو واست انتخاب کردم تا بگیریش از این وضع بی بچه بدون در بیای،ما وارث می خوایم... تسو میگه خوبه و من باهاش ازدواج میکنم ولی باید صبر کنیم تا بویو از این وضعی که درش هست دربیاد سولان که از همه این اتفاقها خبر داره به تسو میگه یه وقت ملاحظه منو نکنیا ،هر کاری دوست داری بکن (،اخه زن هم انقدر مظلوم و پاک نیت و انسان دوست میشه؟!!) تائوچن،محافظش بهش میگه مطمئنی اگه زن بگیره ناراحت نمیشی؟ سولان که خیلی جونور تر از این حرفاست میگه وایسا من ملکه بشم،یک پدری از اینا در بیارم که اجدادشونو یاد کنن سوسانو بعد از کلی ناز و ادا بالاخره از رختخواب میاد بیرون و تو کارای جومونگ سرک میکشه تا ببینه جومونگ میخواد چیکار کنه،جومونگ واسش توضیح میده اینا نقشه زمینای اجدادیمه و میخوام پسشون بگیرم،ظاهرا سو سانو هم باهاش موافقت میکنه و من باهاتم از اون طرف ،موعد فرار یه سویا و یوهوا می رسه،یه سویا یه خورده غذا واسه نگهبانا میاره که داخلشون داروی بیهوشی ریخته و اونا هم بعد از خوردنش رو زمین ولو میشن یه سویا و یوهو ا و ندیمه لباسای کهنه میپوشن و از قصر فرار میکنن افسر سونگ وقتی می بینه نگهبانا خوابن وارد اتاق یوهوا میشه و نامه اونو واسه شاه پیدا میکنه نامه رو به شاه میده و توی نامه نوشته شده که "دیگه نمیتونم به قولی که به شما دادم وفادار باشم و پیش شما بمونم،وقتی دیدم یه سویا رو به عنوان گروگان نگه داشتی خودم تصمیم گرفتم فراریشون بدم" شاه عصبانی میشه و دستور میده هر چی اش خوره بفرستن دنبالشون و هر طوری شده برشون گردونن یه سویا ،یوری ،یوهوا و ندیمه توی تاریکی شب ناپدید میشن....

افسانه جومونگ قسمت ۳۲

امیررضا — Mon, 20 Jul 2009 22:10:36 GMT

افسانه جومونگ قسمت 32
جومانگ و دارو دسته وسط جنگ ، بین دشمن گیر افتاده بودند که جومانگ یه دفعه مثل شیر ژیانی شروع میکنه به تیراندازی به دشمن و اونا رو یکی یکی لت و پار میکنه... اون طرف هم سو و بقیه اسیر ها مات و مبهوت از اینکه چی به سرشون میاد و نوکره مرتب رو اعصاب سو راه میره و میگه اگه تو با این مردنیه این کارونکرده بودی الان اینجا نبودیم... یومیول که به یونتابال قول داده سو رو ازاد کنه میره اردوگاه و با رییس بیریو حرف میزنه و میگه تو سو ور ازاد کن عوضش باباش رو بگیر اما بیفایده ست دستور گردن زدن سو و بقیه صادر میشه که همون موقع مرد عنکبوتی سر میرسه و اونا رونجات میده سو که چشمش به جومانگ میخوره خودش رو لوس میکنه و میگه به خاطر من تو و شاه تودردسر افتادین.جومانگ هم دلداریش میده قرار میشه برگردن بویو و هر چی از تدارکاتشون کم شده دوباره تهیه کنن دائه سو خوشحال وقتی میشنوه سو ازاد شده از خوشحالی میترکه و میگه این نارو بالاخره ازادش کرد اما وقتی میبینه که جومانگ با سو اومد اب سرد میریزن روش به نارومیگه پس تو اونجا چه غلطی میکردی اونم میگه که مادرت و داداشت نذاشتن من برم نجاتش بدم دائه سو که به مادرش اعتراض میکنه چرا اینکارو کردی ملکه مارمولک هم میگه بچه این دختره جز دردسر واسه تو هیچی نداره بذار دسترسهاش واسه همون جومانگ پدر سوخته ای باشه که اگه روزی تو جنگ پیروز بشه و مملکت بیفته دستش ما همه بدبخت میشیم یونتابال از سو بابت اتفاق ها معذرت خواهی میکنه و میگه من تورو از بچگی مثل مردها بار اوردم، اگه طوریت میشد من چه خاکی تو سرم میکردم.... و یوهوا هم که با این ظاهر ا رومش از همه بدتره ، به جومانگ میگه این ملکه خیلی جونوره ا گه تو شاه روببری جنگ ممکنه تو نبود شما یه کارهایی بکنه من باید حواسم رو جمع کنم.بابات رفت اسیرها رونجات بده دیگه برنگشت اگه تو بری چقدر باید صبر کنم برگردی؟! دائه سو نامه ای واسه حاکم هیون تو مینویسه ، بین راه اویی و ماری نامه رو از پیکش میگیرن ، جومانگ با قیافه طلبکارانه میره پیش دائه سو میگه دستت درد نکنه اطلاعات غلط دادی دشمنمون وگرنه ما تو این جنگ پیروز نمی شدیم...اگه یه بار دیگه ببینم نامه نگاری میکنی و جاسوس بازی در میاری بد رقم حالتو میگیرم.... جومانگ لایحه دستگیری اراذل رو تصویب میکنه و میره خونه دوچی عرض اندام کنه...داداشش هم که طبق معمول اونجا لنگر انداخته و جومانگ قاچاق کردن کالاها رو بهونه میکنه و میگه باید همه رو مصادره کنم و خود دوچی هم کشته بشه یونگ پو وساطت میکنه و جومانگ فقط به مصادره کردن رضایت میده حاکم هیون تو اماده جنگ میشه و به سولان میگه الان من با دائه سو دشمنم اگرچه تو بهش حسی رو داری اما من تو به ارزوت میرسونم و بویو رو فتح میکنم شورای ارتش هان تشکیل میشه و اونا در باره ا ین که تو این جنگ چکار کنند و تدارکات از کجا بیارن بحث میکنن توی اردوگاه بویو هم جلسه تشکیل میشه و تنها کسی که میگه جنگ باید سریع انجام بشه جومانگه... یه دفعه ارتش هان حمله میکنه و مبارزه تن به تن شروع میشسه پیروزی ابتدایی با بویو هست و سران هان وقتی میفهمن فرمانده ارتش بویو جومانگه شاخ در میارن جومانگ شبانه روز فکر میکنه که چطوری بااین نیروی کمشون میتونن پیروز بشن تا اینکه فکری به ذهنش میرسه و به سه تا دستیارش میگه از فردا همه سربازها باید ادرا......شون رو توی ظرف بریزن و هر کی نریزه وای به حالش.(با عرض معذرت این قسمت رو نمیشد حذف کرد) همه تو این فکرن که جومانگ چه نیتی داره جومانگ همه رو وادار به این کار میکنه و برگ یه مشت علف و ملف رو میکنن و یه روز همه رو اتش میزنن و اون چیزها رو هم میریزن روش... از اون ها یه ماده درست میشه که جومانگ به سو نشون میده و میگه به این میگن شیطان که از .......ادم و برگ درخت توت درست میشه، اینو اگه بندازی تو اتش شعله ور میشه اما الان مشکل ما اینه که چطور اینو بندازیم تو گروه دشمن سو با سویونگ مطرح میکنه و میگه کاریت نباشه من درستش میکنم خلاصه بادباک درست میکنن و. این شیطونه رو میندازن تو باد کنک و بعدش هم که منفجر میشه شب جنگ یه عالمه از این بادکنگ ها بالای سر ارتش هان به پرواز در میاد که هان دست و پاشو گم میکنه یه دفعه ارتش بویو تیرهای اتشی به این بادکنک ها میزنن و همه اش با هم منفجر میشه و جومانگ که میبینه اوضاع مناسبه دستور حمله میده